De ene streek is de andere niet. Over het hoe en waarom van streekontwikkeling

In de beleidsnota Landbouw en Visserij, opgesteld door minister Schauvliege, is er naast de nodige aandacht voor het versterken en stimuleren van de landbouwsector, ook een onderdeel dat zich specifiek richt op het stimuleren van een leefbaar, duurzaam en ondernemend platteland. Er wordt in de huidige legislatuur verder ingezet op gebiedsgerichte plattelandsontwikkeling in Vlaanderen. Dit betekent dat processen van plattelandsontwikkeling vertrekken vanuit de eigenheid en de specifieke kwaliteiten en sterktes van een plattelandsgebied. Inspraak en participatie van lokale actoren en organisaties staan centraal. Maar wat betekent dit nu in de praktijk en over welk “gebied” gaat het dan? Wat is de rol van gemeenten, provincies, Vlaanderen, het middenveld en streekactoren? Het onderzoek van Lies Messely van het Instituut voor Landbouw- en Visserijonderzoek (ILVO) toont de dynamiek van plattelandsontwikkeling in vier specifieke plattelandsgebieden in Vlaanderen en legt een aantal uitdagingen en pijnpunten bloot. De onderzoeksgebieden zijn het Meetjesland, het Pajottenland, de Vlaamse Ardennen en de Westhoek.